FULLSCREEN is better/[English and French commentary follows below]

Έγινε το 2000. Στη Μασσαλία ή μάλλον έξω από την Μασσαλία, η σχολή είναι στην είσοδο ενός εθνικού πάρκου. Ξεκίνησε χωρίς να το καταλάβω στις στιγμές που σταματούσα να δουλεύω ένα άλλο βίντεο. Ήταν οι πρώτες μου ώρες στο μοντάζ κι αυτό επρόκειτο να είναι το πρώτο μου βίντεο. Μόνος στο μεγάλο στούντιο της σχολής. Νύχτες, μέχρι το πρωί, με μια ερημιά που πότε με καθησύχαζε πότε με τρόμαζε. Κάποια στιγμή κι ενώ το έψαχνα σαν σε σκοτεινό δωμάτιο το βίντεο εμφανίστηκε. Είχε ήδη παραγκωνίσει το αρχικό…

It was done during my studies in Marseiile the year 2000. Night spend after night I knew there was something in that phrase. I longed for it. More as a poet who voices poetry, less as an actor who speaks a play.
The citation comes from «La folie du jour» of Maurice Blanchot. I was longing for the silence we are all in, drowning in the unspeakable. Making this work was a moment of relief..
The (original) french version follows…
It is made to be screened without a title, because in reality it doesn’t have any..

J’ai «maintenu» longtemps la phrase de Maurice Blanchot avant de la «toucher». Après une longe insistance de sa part, je me suis posée la question: «Que faire avec?» Cette vidéo m’est survenue pendant la préparation d’une autre. Je l’ai travaille pendant la nuit, a mon école, a l’époque, c’était le sort des novices… J’ai du rester éveillé. Cette vidéo est mon point de départ, ma première. («La folie du jour» est publier en 1973, nous sommes apparus ensemble… )

Advertisements